Ο δετός ή τραγουδιστός χορός του Αγίου Γεωργίου του χωριού «Ολύμποι» της Χίου είναι ένας αμιγώς γυναικείος χορός. Είναι έθιμο παλιό, ο χορός να «πιάνεται» με σταυρωτή λαβή των χεριών ανήμερα της χάρης του προστάτη Αγίου του χωριού, του Άγιου Γιώργη, στην κεντρική πλατεία του χωριού, που ονομάζεται «Πύργος». Στην πλατεία συγκεντρώνεται όλο το χωριό.

Η Χίος είναι ένα νησί πλούσιο σε έθιμα και παραδόσεις. Λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη, προς τα βόρεια του νησιού, βρίσκεται η περιοχή του Βροντάδου. Μια περιοχή που η συντριπτική πλειοψηφία των ανδρών ήταν και είναι ναυτικοί, πλοιοκτήτες, άνθρωποι της θάλασσας. Μια περιοχή που λατρεύει τον Άγιο Νικόλα της, καθώς επί γενιές εκεί εναποθέτει τις ελπίδες της για την υγεία και τα καλά ταξίδια των ανθρώπων της.

Ένα μοναδικό έθιμο γίνεται παραμονές Χριστουγέννων στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου Βροντάδου στη Χίο. Οι ενορίτες φτιάχνουν μία μεγάλη φάτνη με κλαδιά ελιάς και φοίνικα εντός του Ιερού Ναού για να αναπαραστήσουν το σπήλαιο της γεννήσεως του Χριστού μας.

Τα κολίκια είναι ένα παραδοσιακό έθιμο του Γάμου στο χωριό Πιτυός της Χίου. Το έθιμο ξεκινούσε την Πέμπτη, πριν το Γάμο (συνήθως οι γάμοι γίνονταν Κυριακή) όπου οι χωριανοί που ήθελαν να τιμήσουν το ζευγάρι μαζευόταν στο σπίτι της νύφης και ζύμωναν ψωμιά με αλεύρι, ζάχαρη και μυρωδικά. Αυτό είχε τη σημασία του γιατί όπως δένουν τα υλικά έτσι έπρεπε να δέσει και το ζευγάρι. Το έθιμο συνοδευόταν από επαινετικά τραγούδια για το ζευγάρι, τα συμπεθέρια ακόμα και τις ζυμώτριες.